Geçmiş ; Geçmez.

Firmamızda Cumartesi günleri sabitler çalışır,diğerleri hobi günleri ilan edip kafalarına göre takılırlar :) Böyle bir çalışma günü cumartesi bizim için.Bende sabit olanlardanım.Kimi zaman diğerleri gibi çalışıyor görünüp çalışmamak gerekir değil mi ;) O yüzden nette takılıyorum,roman okuyorum vs vs. Az öncede hotmail'in düzenlediği testlerden yaptım.Zaman kavramı benim için önemlidir.Gözüm testlerden birine takıldı. ''Hangi zamanda yaşıyorsun'' Başladım çözmeye yaklaşık 10 sorudan sonra sonuç ekrana düşüyor.Aynen aktarıyorum.

Geçmişte

Yaşamış olduklarınızı düşünüyor, söylemiş olduklarınıza, yapmış bulunduklarınıza takılıyor, zaman zaman pişmanlık zaman zaman özlemle geçmişi anıyorsunuz. Acaba öyle değil de böyle yapsam nasıl olurdu diye düşünmekten kendinizi alamıyorsunuz. Geçmişte verdiğiniz kararlar sayesinde bugünün bu şekilde yaşandığını unutmayın ve biraz anın tadını çıkarmaya bakın.

Bu derece doğru çıkacağını düşünmemiştim :)

O zaman cumartesi günlerinin yeni aktivitesi bu testler olsun paydos saatine göre.Ne yapalım ofiste ancak bu kadar :))

Mutlu hafta sonları arkadaşlar.

Benden Haberler

Yavaş yavaş taşınma vakti yaklaşıyor.Bu hafta o kadar çabuk geçti ki sanki zaman inadına bu denli hızla akıp gidiyor...Alıştım kabullendim biraz daha.Buna en çok yardımcı olan eskiden kabullenemem dediğim ve paşa paşa kabullendiğim olaylar,değişiklikler oldu.Yanlız bunun bir kapasitesi varsa sona yaklaşmış olabildiğimi düşündüğümüde söylemeliyim.
Olaya en tepkisiz bakan tabiki Berra...Şimdiden yeni tanışacağı arkadaşlarını düşünüyor.Hepi topu 6 senedir bulunduğumuz muhitte ve o yaşta unutmayıp aklında tutacağı şeyler çikolata,oyuncak ve ödüllendirildiğinde alacağımız hediyeler oluyor sadece :) Büşra'da 18 yıldır aynı yerde olsada benim kadar tepkili değil.Hayatında değişecek tek şey yürüyerek gittiği işyerine artık 1 vasıta kullanarak gidecek olması.3 kız içinden en duygulu ve değişikliklere uyum sağlamayı beceremeyen benim sanırım.Zaten gözlerimizde benzemiyor.Onların yemyeşil,boncuk gibi...
İş güç aynı vaziyette değişiklik yok.Vaktim oldukça dekorasyon sitelerini geziniyorum.Yeni eve alışmamı kolaylaştıracak bir alan oluşturmak istiyorum kendime.Çok değil 1 ay sonra göreceğiz.
Orkideme gelecek olursak iş yerine getireli kökleri ve yaprakları canlandı.Bir sonraki aşamada tomurcuklarını görmeyi umut ediyorum.Sevdiğim insanlardan aldığım hediyeler her zaman değerlidir,ölmemesi için elimden geleni yapmaya devam edeceğim.
Halet-i ruhiyem böyle bu aralar.Huzursuz,endişeli,bazen mutlu,bazen ağlak...En aza indirgenmiş duygularımla karşınızda olmayı ümit ediyorum kısa zamanda.En aza indirgenmiş diyorum çünkü hiç bir zaman duygusuz olamadım...

Muussmutluuu :)

Öğrencilik her ne kadar sonradan özlense ve güzel anılarla dolu olsada insan bir an önce amacına ulaşıp hayata devam etmek istiyor.Kurulu eğitim düzeninde yıllardır uğraşıp duruyoruz...Çok tercih dışı durumlarla alakasız bir bölümde okumak zorunda kaldım.Şimdilerde iş kolu gayet genişledi o ayrı.Hedeflerimi her zaman yüksek tutup elimden gelenin en iyisini yapmaya çalıştım.Çünkü ; küçük yaşlarda çalışmaya başladığımdan olsa gerek , iyi bir yerlere gelmek için bulunduğumuz ülkede ya sağlam bir diploma ya da torpil gerektiğine şahit oldum...Ön lisans okuduğumdan hem çalışıp hem okuyanlar grubuna dahil olup aöf'ne geçiş yaptım.Aranızda bilenler var ve bana diledikleri şanslar sayesinde bir üst sınıfa geçmeye hak kazandım :) Artık son sınıfım.Sene sonunda ingilizce kursu ayarlamayı düşünüyorum.Umarım her dileğim yavaş yavaşta olsa böyle gerçek olur.Gerçekten hakkıyla bir yerlere gelip kariyer yapanları tebrik ediyorum.Ama torpille onun bunun hakkını yiyip para kazanan tüm insanlardan nefret ettiğimi bilmelerini isterim.
Mutlu kalın... :)

Çekiliş Vaaar :)

Modafeminine bloğunun yaptığı güzel çekilişe katılmak isterseniz buraya tıktık ;) Herkese bol şansss

TAŞINIYORUZZZ

İkamet ettiğimiz bölgede uzun zamandır dönen kentsel dönüşüm muhabbetlerinden dolayı diken üstünde oturuyorduk.Aslında tüm ev sahipleri anlaşıp dönüşüm başlayana kadar orada kalmayı düşünüyorduk ama ; Berra'nın bu sene ilkokula başlayacak olmasından dolayı Eylül'den önce yeni evimize geçip düzenimizi oturtmak istedik.
Bulunduğumuz yer insanları bakımından çokta iç açıcı olmasada muhit olarak oldukça merkezi.Tabiri caizse ; her şey elimizin altındaydı.Ama her şeyin bir sonu var.Taşınma vakti geldi çattı.En geç 20 Temmuz'da yeni evimize gitmiş olacağız.Yeni evimiz diyerek gayet sahipleniyorum ama kiraya gidiyoruz.İnşallah en kısa zamanda kendi evimizde olur.
Bu duyguyu hiç yaşamadım daha önceden.Annemin ilk evi burası,tam 23 yıldır aynı evdeyiz.Markette gördüğümüz 10 kişiden 8i tanıdık.O derece bütünleşmişiz mahallemizle.Çok zor olacak ama şartlar bazen mecburi seçimler yapmaya zorluyor.Belki size saçma ve aşırı duygusal gelir ama ; ben hep sevdiğim ve değer verdiğim şeylerden ayrılmak zorunda olduğumda bunu hissediyorum.Aklıma çok küçükken oynadığımız bir seksek geliyor..Duvarlara sinmiş anılar,kahkahalar..Keşke zaman dursa.Gün geçtikçe arkama dönüp baktığımda özlediğim şeyler artmaya başlıyor ya bu canımı çok sıkıyor.
Alışırım değil mi ? İnsan nelere alışmıyor ki...